Γνώρισα τη Μία στο ίντερνετ πριν μερικά χρόνια και πρόσφατα με ενημέρωσε ότι έφτιαξε το δικό της blog, ένα προσωπικό ημερολόγιο ιστοριών και φαντασιώσεων σεξουαλικής υποταγής. Όπως μου είπε, ήθελε να γράψει ένα καλό υλικό φαντασιώσεων σε ένα περιβάλλον καλαίσθητο, που να μην αισθάνεται μια γυναίκα ενοχή γιατί μπήκε σε ένα site με μαστίγια και στητά πέη για να το διαβάσει. Πιστεύω ότι το πέτυχε με με το παραπάνω.
Απολαύστε τις ιστορίες της εδώ: http://sexandmia.blogspot.com/
Με την άδεια της θα αναδημοσιεύσω μερικές ιστορίες της, ξεκινώντας από μια που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση …
Ήταν ένα Κυριακάτικο πρωϊνό, όταν ξύπνησα με έναν από τους πρώτους κυρίαρχους άντρες της ζωής μου. Εγώ τότε συνήθιζα να φτιάχνω πρωϊνό με καφέ και ζεστό ψωμί και να το φέρνω στο κρεββάτι για να περάσουμε μαζί τη μόνη ελεύθερη μέρα της εβδομάδας. Έμενα ακόμα στο Λονδίνο και οι μέρες είχαν χρώμα γκρι, αν και τα σκεπάσματα ήταν πάντα βαθύ μπορντώ.
Ο άντρας που κοιμόταν δίπλα μου ήταν μια τελευταία κατάκτηση. Αμοιβαία. Εγώ τον είχα κατακτήσει με τα μάτια μου και το ελαφρώς σαρκαστικό χιούμορ. Αυτός με τα όμορφα χέρια του και τον τρόπο που τα χρησιμοποιούσε για να με τιμωρεί.
Εκείνο το πρωί είχε όρεξη για παιχνίδια. Λάτρευε να με κάνει να αισθάνομαι αδύναμη και δε σταματούσε να εφευρίσκει νέες τιμωρίες και να τις δοκιμάζει πάνω μου. Τεντώθηκε και μου ζήτησε να τον ικανοποιήσω στοματικά για πρωϊνό. Εγώ τότε με τη μικρή εμπειρία από τέτοιου τύπου άντρες θεώρησα απόλυτα λογικό να αποκριθώ ότι ο καφές ήταν ζεστός και μάλλον είχε προτεραιότητα. Σχεδόν σαν να πήγαινα γυρεύοντας, αλλά όχι ακριβώς.
Με τράβηξε από τα μαλλιά και με έφερε γονατιστή μπροστά στον καθρέφτη.
“Κοίτα, αυτή είσαι. Γυμνή μπροστά στον Κύριό σου, γονατιστή και έτοιμη πάντα να τον ικανοποιήσεις. Θα μείνεις εδώ να κοιτάς το είδωλό σου στα μάτια μέχρι να κρυώσει ο καφές. Και μην τολμήσεις να κατεβάσεις το βλέμμα.”, είπε και κάθισε παλι στο κρεββάτι για να τελειώσει το πρωϊνό του.
Ήξερε ότι δεν άντεχα να βλέπω τον εαυτό μου σε αδύναμη θέση. Ήταν κάτι πάνω από τις δυνάμεις μου και το εκμεταλλευόταν. Αλλά έμεινα εκεί γονατιστή.
Βυθίστηκα στο βλέμμα της γυναίκας που με κοιτούσε. Έμοιαζε με μένα αν και φορούσε ακόμα τα προκλητικά εσώρουχα από το προηγούμενο βράδυ. Είχε πράσινα μάτια μόνο που τώρα γυάλιζαν, σγουρά μαλλιά ανακατεμμένα, πόδια καλοσχηματισμένα, δύο στήθη σαν φεγγάρια γεμάτα και μια ελαφριά πτηχή στην κοιλιά – σημάδι μιας ζωής απολαυστικής. Τα χέρια της πίσω από το κεφάλι και γύρω της σχεδόν σαν αύρα ένας ερωτισμός. Αυτή η γυναίκα ήταν όμορφη και ποθητή. Μου άρεσε εκείνη τη στιγμή, ίσως πίο πολύ ή ίσως διαφορετικά από τα πρωϊνά που έτρεχε με έναν καφέ σε χάρτινο ποτήρι να προλάβει τη ζωή. Μου είπε ότι τη λένε Μία.
“Τώρα μπορείς να έρθεις πάλι κοντά μου, μικρή μου.”, είπε κάπως γλυκά ο άντρας στο κρεββάτι μου. “Ο καφές σου έχει κρυώσει.”
Η Μία, όμως, έμεινε εκεί ακίνητη να με κοιτάει. Και έτσι αποφάσισα να τη γνωρίσω καλύτερα.
λινκ για το πρωτότυπο κείμενο:
24/12/2011 στις 14:43 |
Δυστυχώς το υπέροχο αυτό blog από χθες διατίθεται μόνο σε προσκεκλημένους αναγνώστες. Μπορείς να μου στείλεις το e-mail του ώστε να στείλω μια αίτηση αποδοχής;
25/12/2011 στις 05:52 |
Καλησπέρα,
εάν σας ενδιαφέρει να ακολουθήσετε την πορεία του blog, το email μου είναι sexandmia@gmail.com. Παρακαλώ επικοινωνείστε μαζί μου. Δεν είναι πλέον προσβάσιμο για λόγους ιδιωτικότητας.